Mijn verhaal

Mira Haesevoets

Alleen en toch zoveel mensen op de wereld?

Ja zeker en vast, vele moeilijke onderwerpen zijn taboe. Het praten, ventileren over bepaalde onderwerpen/emoties is hierdoor onmogelijk. Het niet blootleggen van de problemen of emoties geeft het gevoel dat er geen plaats voor is en dat het er simpelweg niet mag zijn. Vele gaan hierdoor vereenzamen desondanks dat deze persoon geen eenzaam bejaarde is. Sommige worden zo ver geduwd dat suïcide de enige uitweg lijkt.

Waarom voel ik me zo betrokken tot dit onderwerp?

Ik ben Mira 27 jaar een vrolijk en dynamisch persoon. Iedereen die mij persoonlijk kent zal me omschrijven als een diepgaande babbelaar met een groot hart voor mens en dier. Toch moet ik bekennen dat ik me ook heel eenzaam gevoeld heb. Waarom eenzaam? Ik heb me altijd anders gevoeld dan de meeste personen.  Ik kon niet zoals de meeste mensen tegen verschillende soorten prikkels, ondanks dat ik erg sociaal ben en hou van uitdagingen. Ik wou overal zijn maar had ook veel nood aan rust. Ik was een perfectionist omdat ik elk detail waarnam en bang was voor elke mogelijke afwijzing.  Bang om afgewezen te worden op mijn gevoeligheid en ook omdat ik zo graag erbij wou horen, zonder me anders te voelen.

Ook kwam ik op voor iedereen die geen stem had, omdat ik juist erg sterk aanvoelde waarmee ze zaten en wat ze nodig hadden. Zonder aan mezelf te denken.
Jarenlang hield ik geen rekening met mezelf tot dat ik op jonge leeftijd getroffen werd door een burn-out omdat ik mezelf als ‘bijzaak’ beschouwde en geen rekening hield met mijn eigen grenzen. Tot mijn eigen lichaam besloten had om hier verandering in te brengen. Eerst was ik hier erg verdrietig/boos door. Uiteindelijk werd mijn lichaam mijn eigen radar die aangeeft als het niet goed gaat in plaats van iets negatief.

Zoals jullie misschien al kunnen raden ben ik een hoog sensitief persoon. Ik heb jaren lang mijn persoonlijke eigenschappen als een last gezien omdat ik gewoon niet wist wat ik ermee moest doen en geen grenzen had. Hoog sensitieve personen zijn door hun diepere verwerking van de prikkels en het heel erg aanvoelen van andere hun noden erg gevoelig aan trauma’s. Dit kan lijden tot burn-out of zelfs een depressie.

Door persoonlijk pad ben ik de natuur en dieren erg gaan appreciëren. Niet enkel om je terug op te laden, maar vooral om je eigen natuur terug te vinden. Dit was dan ook een vanzelfsprekendheid om dit te verweven in mijn professionele context.  Ook wil ik de mens bekijken vanuit een groter geheel en niet enkel symptoombestrijding doen, maar ook de oorzaak aanpakken, zowel lichamelijk als emotioneel.

Tot slot ben ik ook drager van een ziekte, hierdoor zijn vele vanzelfsprekendheden niet meer zo vanzelfsprekend. Mijn leven waar ik me op afgesteld had gaat niet zijn zoals ik het me had voorgesteld. Dit heeft niet enkel effect op mezelf, maar op heel mijn omgeving. Toch heeft heel dit proces ook vele mooie dingen opgeleverd en ben ik nu meer tot de essentie van het leven mogen komen. Ik leer mezelf elke dag beter kennen en geniet van al het mooie in het leven.

Mijn paardenverhaal

Ik ben sinds mijn 6de levensjaar gebeten door de microbe van de paarden. Na jarenlang rond te lopen in de stallen van maneges/privéstallingen werd de wens naar een eigen paard steeds groter. Toch had ik nooit gedacht om in bezit te zijn van een eigen paard. Binnen mijn gezin deelde niemand anders de passie van de paarden. Enkel mijn grootvader deelde dezelfde passie. Op mijn 19de verjaardag stond er plots een haflinger jaarling veulen in de weide. Het was een cadeau van mijn grootouders, maar toch denk ik stiekem ook een cadeau voor mijn grootvader zelf. Hij genoot ervan om samen met mij de verzorging van Azira op te nemen. Na samen uren en dagen te verslijten in de weide werd ze opgeleerd als rijpaard. Ik geniet tot op de dag van vandaag nog even hard van het omgaan met mijn paard, als dat van het rijden. Haar welzijn is steeds prioriteit!​

Een haflinger staat bekend voor hun betrouwbaar/gouden karakter zoals de kleur van hun vacht. De innerlijke rust staat echter niet voor domheid. Haflingers leren snel, maar hebben vaak hun eigen mening over de situatie waardoor ze ook een tikkeltje eigenwijs kunnen zijn. 

Azira is het meest gevoelige paard, wat nood heeft aan duidelijkheid en structuur. Ze heeft een erg uitgesproken mening, toch heeft ze ook een erg aanhankelijke kant. Nadien kwam Indy de pinto merrie ons team vervolledigen. Zij is een paard dat rust uitstraalt en dat ook graag alles rustig aandoet. 

Met de gedachtegang “een dier komt nooit zomaar in je leven” heb ik veel mogen leren van mijn paard, maar vooral leren hoe het anders kan. Een andere wijze vinden om in de wereld staan en die vooral echt/eigen is. Deze verrijking wil ik delen met mensen om zo een wijzer te worden over hun zelf. Dit gebeurt steeds in combinatie met de nodige achtergrond omdat ik streef naar de kwalitatieve zorg op maat! 
ZIE PROFESSIONELE ACHTERGROND.​​​​