Wanneer is angst wel een ‘probleem’?

Paarden AngstWanneer je het zelf als een probleem beschouwt, maar vooral als het je beperkt in je mogelijkheden of in je functioneren. Met andere woorden als je niet kan doen wat je zou willen doen door de angst.

Toch is angst niet altijd negatief.
Angst zorgt ervoor dat we blijven leven. Zonder angst zouden we elk gevaar als ongevaarlijk beschouwen en is de kans op ‘OVERLEVEN’ onbestaande.
Angst komt ooit in je leven, niet om vervelend te doen, maar juist om je te beschermen. Het beschermt je tegen gevaarlijke of stressvolle situaties. Het zorgt ervoor dat je deze situatie kan overleven.
Toch zijn we deze angst vaak niet dankbaar, in tegendeel, we vinden het erg vervelend dat ze er is. Velen weten geen raad meer, ook jij niet. De enige optie lijkt om ervan te vluchten door de akelige of stressvolle situatie te vermijden of te doen alsof de angst er niet is.

Het pushen van jezelf of het gepusht worden door anderen heeft hetzelfde effect als het wegduwen of het verdringen van de angst.
Toch zijn dit de handvaten die telkens opnieuw worden toegepast. Uit wanhoop om toch iets te doen of om te willen helpen. Een juiste intentie is niet altijd genoeg. Straffer nog, het kan vaak meer schade opleveren dan dat het helpt.

Enkele voorbeelden hiervan kunnen zijn:
• Gevallen? Niet erg, echte ruiters kunnen daar tegen.

• Ben je nu echt zo bang om wat hoger te springen? Zo geraak je er nooit!

• Spring maar wat hoger, die angst gaat wel over door het te doen!

• Je bent toch niet bang om te gaan wandelen? Wat durf jij eigenlijk wel?

• Bang om de controle te verliezen bij het leiden van je paard? Geeft die is ne goeie snok dan stop ze direct!

Zo zijn er jammer genoeg talrijke verhalen waarbij mensen vechten tegen hun eigen angst bij het beoefenen van hun hobby/sport.

Welke effect heeft dit op de angst?
Telkens als je jezelf of een andere de angst probeert weg te duwen wordt ze groter. Want alles wat je aandacht geeft groeit. Tot de angst uiteindelijk op verschillende momenten ‘de kop’ opsteekt en vluchten geen optie meer is.
Sterker nog de angst herhaalt zich zelfs voordat je in enge of stressvolle situaties zit. Dom, zou je denken? Neen, juist niet!
Als ons lichaam telkens zou moeten nadenken of gevaar wel effectief gevaar is, is de kans op overleven zeer klein. Hierdoor blijven we in de angst ‘hangen’ die telkens weer wordt getriggerd door gebeurtenissen of door gedachten.

Nu je wat WIJZER geworden bent over angst kan je jezelf de vraag stellen welk effect JOUW angst op je paard heeft. Waarom zou je een leider als leider aanvaarden als hij zelf niet eraan uit is of de situatie veilig is?

Niet getreurd! Angst is iets wat bij jezelf gebeurt dus je kan er ook zelf iets meedoen.
Benieuwd? Boek dan jouw (RIJ)LES ZONDER ANGST zodat we aan de slag kunnen gaan met jouw angst en de band tussen je paard en jezelf. Zodat beiden weer plezier mogen beleven in alles wat jullie doen!

Afscheid nemen is vasthouden op een andere manier.


Met open armen kwam ik op de wereld.
Klaar om mensen/dieren die mij nauw aan het hart liggen op te nemen in mijn leven.
Iemand in je armen sluiten zoals ze dit mooi zeggen.
Tot op de dag dat ik ze moest loslaten,
Het loslaten voelde aan als een leegte.
Omdat ik niet besefte dat mijn armen weer in staat waren om iemand nieuw toe te laten in mijn leven.

Ik ben dankbaar dat ik ooit de moed had om mijn armen te openen zodat ze ooit in mijn leven mochten komen.
Dankbaar dat ik ze fysiek kon loslaten,
om ze nadien voor altijd in mijn hart mee te dragen.
De dood mag geen verlies zijn,
want enkel als je het toelaat om ze te verliezen,
dan is het pas jouw verlies.

INDY
Indy,

Vandaag gaf je een 8-jarig meisje de moed/vertrouwen om een galopje te proberen op jouw rug. Eerst legde we de focus bij de ademhaling. Nadien legde ik duidelijk uit wat we gingen doen, zodat onnodige spanning vermeden werd. Ook maakte we de afspraak hoeveel tellen we in galop gingen gaan.

Nadien gaf ik het commando om aan te springen in galop.
Een klein stukje zoals afgesproken.
Indy reageerde voorbeeldig op mijn vraag, ze wist precies wat ze moest doen. Dit geeft vertrouwen aan alle partijen.
Wat een mooie geduldige voorbereiding wel niet kan betekenen. Geen panische angst maar juist focussen op de beweging, houding en de ademhaling. Maar vooral vertrouwen bij zowel paard, ruiter als de begeleider.

Ja het kan ook anders, bij EigenWijs!

Teleurstellingen

TeleurstellingenTeleurstellingen,
Iedereen maakt ze ooit wel eens mee.

Vroeger werd ik door iedereen teleurgesteld:
mezelf, vrienden, familie, vreemden, kennissen,…
Ik wou hierop controle nemen door altijd het juiste te willen doen voor iedereen, ik wou de beste zijn in alles en legde de lat altijd maar hoger voor mezelf.

Dit heb ik lang gedaan..
Ik werd steeds onzekerder, legde ik de schuld bij mezelf of werd ik boos of verdrietig door de anderen.
Ik maakte mezelf letterlijk ziek door de teleurstellingen!

Tot ik de klik maakte voor mezelf.
Ik had gekozen om niets meer te verwachten van mezelf of de anderen.

Ik herinner me nog een sollicitatiegesprek: Ik wou deze job namelijk heel graag hebben, maar had me voorgenomen zonder verwachtingen er naar toe te gaan.
Als het gesprek afgelopen was vroeg mijn toekomstige werkgever: “Hoe erg zou je het vinden als je deze job niet zou hebben?” Hierop antwoordde ik: “Iets wat je niet hebt kan je ook niet verliezen, toch?”

Vroeger zou ik dit nooit durven zeggen hebben uit angst over het oordeel van anderen, ik had dit losgelaten en zag elke meevaller als een “cadeau”. Deze attitude bespaart me in mijn dagdagelijks leven heel wat TELEURSTELLINGEN.

Dus STOP met dingen te verwachten…
Iets wat je niet hebt kan je toch niet verliezen!
Ook jij kan dit leren!

Vergeet nooit waar het begonnen is.

Vergeet nooit waar het begonnen is.

Al sinds mensengeheugenis worden paarden ingezet om mensen te helpen met allerlei taken. Denk maar aan de landbouw, oorlog, vervoersmiddel enz.. Ook nu worden paarden nog ingezet voor allerlei taken zoals: sport, therapie, recreatie,..

Zelf ben ik trotse eigenaar van twee leuke paarden. Ik zal steeds proberen om voor hen het juiste te doen en mezelf aan te passen indien nodig. Ik ben kritisch naar mezelf toe en weet dat perfectie niet bestaat! Toch vind ik dat je moet proberen om het juiste te willen doen en hiermee enkel mee tevreden te zijn. Je kan niet alles weten, maar enkel als je in staat bent om je krachten met andere professionelen te bundelen kan je het paard holistisch gaan benaderen. Ik merk dat vele mensen rondom mij dezelfde passie delen en ook op zoek gaan naar de weg die zowel voor henzelf als het paard werkt. Het doet me goed om te zien dat er ook mensen zijn die zich willen inzetten voor de dieren.

Toch wil ik kort even iets kwijt. Mijn hart bloedt als ik zie hoeveel paarden zich inzetten voor de mens, maar de mens zich niet inzet voor het paard, integendeel. Zoals de meeste wel weten zit er een hele geldindustrie in de paardenwereld waar het simpelweg geld moet opleveren. Dit ten koste van de paarden. Denk maar aan paarden die worden verkocht als ze 1 keer wat minder presteerden op jumping of paarden die worden verkocht omdat ze te oud zijn. Manéges die de dieren urenlang laten meedraaien alsof het robotten zijn zonder behoeften, noden en emoties. Zo kan ik jammer genoeg nog boeken aan voorbeelden geven. Soms worden paarden gebruikt als boksbal voor al je frustraties zowel verbaal als fysiek.

Wist je dat een paard functioneert op het niveau van een kleuter?
• Laten we het zo stellen zou jij je kind slaan/uitmaken om je frustraties kwijt te geraken?
• Zou jij je kind uren laten lopen zonder drinken, eten, sociaal contact en dan nog verwachten dat hij/zij flink is en vrolijk blijft?
• Zou jij je kind verkopen als zijn schoolresultaten net iets minder zijn?
• Zou jij je kind buiten smijten omdat je er zelf geen plezier meer aan hebt?
• …

Wat is mijn boodschap achter heel dit verhaal?
Ik ben al sinds ik een klein meisje was gek van dieren, gewoon hun aanwezigheid was voldoende. Ik ben dankbaar dat ik elke dag opnieuw in contact mag komen met paarden. Ik geniet nog steeds evenveel van hun aanwezigheid als tijdens de eerste momenten (toen het allemaal begon). Kan uren staren naar hun schoonheid. Mij gaat het niet om de sport/ego/prestaties/… Mij gaat het om het privilege om elke keer opnieuw in contact te zijn met deze mooie dieren. Mijn plezier is nooit afgezwakt!

Dus lieve mensen laat nooit iets anders voor het plezier komen en blijf je steeds herinneren waarom je ooit bent aangetrokken tot deze mooie paarden. Wees dankbaar voor hun inzet en vergeet je zeker niet in te zetten voor hen!

Ontspannen of toch maar gespannen?

StressDe dag van vandaag overleven vele mensen al hun dagelijkse moetjes. Je kan het vergelijken met een paard dat onder stress functioneert, het functioneert hyper alert. Bij stress maakt het lichaam meer adrenaline en noradrenaline aan, dit zijn hormonen die je alerter maken. Ook paarden maken adrenaline aan in hun vluchthouding (hoofd hoog/holle rug). Klaar om elk moment te kunnen vluchten van zijn vijand. Welke vijanden hebben wij nog? Onze natuurlijke vijand, zoals een leeuw bij een zebra, is er niet meer, wel kwamen er andere ‘vijanden’ in de plaats. Zoals tijdsdruk op werk, een baas die niet tevreden is en telkens meer verwacht, de rekeningen die elke maand betaald moeten worden, goede ouder zijn, goede partner,.. kortom allerlei verwachtingen waaraan je moet proberen te voldoen.

In een langdurige stresssituatie is niemand in staat om te rusten, goed te eten of helder na te denken. Ons lichaam functioneert in overdrive om de situatie te kunnen overleven. Want daar draait het uiteindelijk om: in nare situatie in stresssituaties te overleven. Bijvoorbeeld: Ik kan geen eten binnenhouden voor een examen. Je lichaam zorgt ervoor dat hij in een zo goed mogelijke staat is om te kunnen vluchten, dit gaat beter met een lege maag.

Je lichaam kan omgaan met korte stresssituaties, maar moet nadien tot rust kunnen komen en recupereren want bij chronische stress neemt de schade toe.

Symptomen van chronische stress zijn: slecht slapen, prikkelbaarheid, gespannenheid, de neiging om je terug te trekken, verminderde eetlust of net meer zin in zoet, humeurigheid en vermoeidheid. Ook ben je gevoeliger voor pijn. In die zin maakt stress tal van aandoeningen en kwalen erger, waaronder hoofdpijn en migraine, buikpijn, rugklachten en fibromyalgie, een vorm van reuma. Verder kan stress eerder doorgemaakte psychische problemen opnieuw doen opflakkeren, zoals verslaving, angst en depressie.

In de eerste plaats geeft chronische stress een verhoogd risico op hart- en vaatproblemen. Eerst raakt de vethuishouding verstoord en verhoogt de bloeddruk, wat kan leiden tot aderverkalking en trombose, en dus een verhoogde kans op een hart- of herseninfarct. Ook de regeling van het suikergehalte in het bloed en van het immuunsysteem kan verstoord raken. Te veel stress geeft ook een grotere kans op overgewicht en osteoporose.

Het recupereren van stress gebeurt veel te weinig. Een dag is een survival van opstaan met een wekker, je al haastend klaar maken, snel in je auto springen of je bent te laat. Tijd voor eten was er helaas niet. Nadien moet je proberen alle taken uit te voeren ook al krijg je dit nooit rond, toch wordt dit nu eenmaal verwacht. Voor een echte middagpauze is geen tijd dus we eten terwijl we werken. Zo blijf je dit volhouden tot je eindelijk mag stoppen om nadien naar huis te racen, want je moet nog zoveel doen. Om eten te maken ben je te moe, dus je steekt maar een kant-en-klare-maaltijd in de oven. Daarna lig je helemaal uitgeteld voor je tv en val je in slaap bij je favoriete serie. Nadien strompel je in je bed om de dag erna weer lekker fijn dezelfde race te houden zoals alle andere dagen!

Het goede nieuws is dat deze negatieve cirkel van stress doorbroken kan worden en je kan leren hoe je kan recupereren van stressvolle momenten. Bekijk het als een bankkaart. Je staat momenteel in het rood en wilt een positief bedrag uitkomen. Eerst zal je er weer geld moeten opzetten om uit de schulden te geraken. Nadien kan je terug tot een positief bedrag komen.  Zo werkt dit ook met stress. Je zal eerst moeten werken aan een gezonde balans om later (preventief) extra energie op te kunnen sparen om te gebruiken voor andere leuke activiteiten.

Ook paarden moeten leren ontspannen, dit gebeurt eerst in een niet-stressvolle situatie om nadien te kunnen toepassen in een stressvolle situatie. Dit leer je ook tijdens de ontspanning in de natuur of een individuele sessie.

10 Tips voor de aankoop van een nieuw paard

paard aankoop tipsWelke 10 tips zijn belangrijk voor de aankoop van een nieuw paard?

Wat een avontuur

Zoals jullie al dan niet weten ben ik al een tijdje opzoek naar een 2de geschikt paard voor EigenWijs en mezelf natuurlijk. Vandaag voor de derde keer gaan kijken naar het paard, dat mogelijks ons team komt versterken. De aankoop van een nieuw paard is spannend, het vergt een grote verantwoordelijkheid om een beslissing te maken over het ‘lot’ van een levend wezen. Ik wil jullie deels meenemen op dit avontuur om mogelijks tips te geven bij jullie volgende aankoop van een paard. Hou er rekening mee dat paarden veel langer meegaan dan een goudvis en niet enkel de aanschaf ervan geld kost, maar ook tijd, training, geduld, onderhoud en liefde vraagt.

 

 

Tip 1: er is een paard op ons pad gekomen dat bij onze doelen lijkt te passen.
Mijn doel is heel concreet: ontspanning kunnen bieden aan angstige of onzekere mensen door middel van therapie met paarden. Alsook op zondag samen een relaxte wandeling kunnen maken. Hoe duidelijk is jouw doel bij de aankoop van een paard? Weet jezelf wat je wil doen of moet dit nog duidelijk worden?

Tip 2: wat kan jij het paard bieden als persoon?
Dit is natuurlijk een heel directe vraag naar jezelf toe. Wat voor type trainer ben je en wat is je eigen niveau. Een leermeester kopen is verstandig, maar het paard zal enkel op dit niveau kunnen blijven als jij er zelf ook aan toe bent. Het kopen van een jong of getraumatiseerd paard vraagt veel meer ervaring van de trainer.

Tip 3: ga naar meerdere paarden kijken.
Zo kan je vergelijken welke eigenschappen je voordelig of eerder nadelig vindt. Hierdoor kan je een geargumenteerd antwoord geven op je vragen. Laat je niet beperken door enkel te kijken naar het ras, kijk verder als je neus lang is.

Tip 4: probeer zoveel als mogelijk langs te gaan en test situaties uit.
Je kan nooit te veel langsgaan bij je mogelijks nieuwe paard. Het is ook zeker aangewezen om ze in verschillende situaties en omgevingen uit te testen. Bijvoorbeeld: rijden in piste, grondwerk in piste, zelf uit weide halen, op de openbare weg wandelen, in het bos gaan wandelen, een proefperiode op je eigen locatie, enz..

Tip 5: wat is hun verleden?
Is dit volledig gekend? Een paard wordt nooit stout geboren, het wordt zo gemaakt. Het kennen van hun verleden gaat je al een betere inschatting kunnen geven waarom hij of zij op bepaalde dingen heftiger reageert. Zo wordt een reactie plots veel meer voorspelbaarder en kan je hier je training op aanpassen of concluderen dat je toch niet het geschikte paard hebt gevonden. Bijvoorbeeld: voor mijn doel zou getraumatiseerd paard of een paard jonger dan 6 jaar niet passen.

Tip 6: kijk de huisvesting na bij jou en kijk of het paard hierin zou passen.
Een paard alleen zetten is bijvoorbeeld al geen optie aangezien ze kuddedieren zijn. Heb je voldoende weide ter beschikking, enz..

Tip 7: niet alle paarden komen overeenkomen, hou hier rekening mee.
Dit is bij mensen trouwens net hetzelfde. Bijvoorbeeld: als heel je team bestaat uit leiders gaat er constant uitgemaakt moeten worden wie de leiding op zich neemt. Met andere woorden is er geen rust in de groep. Het creëren van een kudde gaat niet enkel door wat paarden samen op een wei te zetten. Geef dit ook voldoende tijd zodat de hiërarchie in de kudde gestabiliseerd kan worden.

Tip 8: is je paard fysiek in staat om mee te werken aan jouw doelen?
Kijk naar de bouw van je paard, leeftijd, loopt hij zuiver, enz. Laat je zeker hierbij ondersteunen door deskundigen. Kijk ook na of er in het verleden voldoende met zorg is omgegaan met het fysiek welzijn van het paard. Denk maar aan: ontworming, inentingen, hoefsmid, osteopaat, tandarts enz..

Tip 9: laat je vaste lesgever haar advies geven.
Zo heb je een advies gekregen van iemand die voldoende ervaring heeft en er niet emotioneel bij betrokken is, maar gaat kijken naar objectieve feiten. Ook kent je lesgever je goed genoeg om in te schatten of dit paard zou passen bij jouw doel.

Tip 10: Laat je NOOIT onder druk zetten!
Onder druk of stress kan je geen juiste beslissingen nemen. Stress of druk gaat je keuzes laten maken uit angst. Bijvoorbeeld: ik moet hem nu kopen of hij is anders weg. Dit gaat je niet de ruimte geven om een verstandige keuze te laten maken.

Tot slot wil ik zeggen dat velen een paard aanschaffen in een vlaag van emotie. Wat is hij mooi of hij kijkt zo schattig, maar wat met al de rest daarbuiten? Onze hersenen ontwikkelen zich tot minstens het 25ste levensjaar, toch kunnen we bij de aankoop van een paard plots niet meer helder nadenken. Mijn oproep naar iedereen die kiest om een levend wezen aan te schaffen: denk na en laat je niet enkel lijden door emoties. Hopelijk kunnen deze tips je op weg helpen bij het maken van de juiste beslissingen (natuurlijk zijn er nog vele andere goede tips waar je rekening mee moet houden, maar dit is al een deel van de basis).

Vandaag zette mijn knappe blonde haar beste beentje voor.

Paard zet beste beentje voor tijdens grondwerkVandaag zette mijn knappe blonde haar beste beentje voor.

Vandaag was het doel van de training werken aan balans en ontspanning. Werken aan mij of aan het paard? Voornamelijk aan mij en het paard duidelijk maken wat mijn ‘vraag’ is. Mensen hebben de illusie dat ze paarden moeten leren lopen, maar dit weten paarden al van nature. Het probleem ligt meestal bij de mens. Doordat de mens/ruiter zijn lichaam zelf nog niet in balans heeft, verstoord hij/zij de balans van het paard. Nog een misbegrepen onderwerp is dat bepaalde paarden gemaakt zijn voor de dressuur en anderen niet. Neen, de dressuur is er voor het paard, niet andersom. Het ene paard zal fysiek makkelijker in staat zijn om bepaalde oefeningen uit te voeren. Juist daarom is het voor de andere paarden net zo belangrijk om de oefeningen te gebruiken om überhaupt te kunnen dienen als rijpaard. Dus ja elke discipline vraagt om een goede basis.

Nog een veel gemaakte fout in een training is dat het vooruit moet gaan. We willen al kunnen lopen voor we kunnen stappen. Het spreekwoord haast en spoed is zelden goed is hier zeker van toepassing. Door onze paarden altijd in vooruit te zetten zal er geen controle meer zijn en zal het paard uiteindelijk grijpen naar zijn vluchtinstinct. Op deze manier zal de training niets bij brengen, en zal dit enkel stress veroorzaken bij het paard. Door net op elke moment controle te hebben over elke pas en voldoende variatie te gebruiken zal het paard getriggerd worden om zowel fysiek als mentaal te werken. Enkel op deze manier zal je een paard krijgen dat gemotiveerd blijft om met je aan de slag te gaan.

In dit verhaal hoor je veel werken, maar waar zit de ontspanning en de beloning? Hoe goed ben jij in het belonen van je paard? Dit is erg belangrijk! Hoe maak je anders duidelijk dat ze gepast gereageerd hebben op je vraag. Een paard dat nooit een beloning krijgt zal zijn frustraties gaan uiten en uiteindelijk ‘moeilijk gedrag vertonen. Laten we de rollen is omdraaien: je bent op je werk, doet kei hard je best en niemand erkent dit? Je zal dit even volhouden, maar uiteindelijk bouwen er toch frustraties op en zal je al plots veel minder gemotiveerd meewerken.

Tot slot wil ik afsluiten met te zeggen dat samen werken met iemand enkel fijn is als er vertrouwen is. Elke relatie staat of valt op basis van vertrouwen. Hoeveel tijd steek jij in relatiewerk/grondwerk? Vele slagen dit stuk over omdat het hen niet interesseert of het te veel tijd/ moeite kost. Is het een fantasie/zweverig om eraan te werken of is het juist een fantasie dat je het niet moet doen? Vroeg of laat moet je er toch mee aan de slag of je kan natuurlijk ook het paard de schuld geven dat je het niet te moeite vond om eerst elkaars vertrouwen te winnen. Je kan het vergelijken met een liefdesrelatie, ga je enkel NAAST elkaar leven loopt het vroeg of laat fout. Of kies je ervoor om te werken aan je relatie/vertrouwen en kan je elke tegenslag SAMEN aan.

Neen vandaag toch maar niet!

Faalangst-excuses-paarden-therapie-eigenwijsVandaag Azira getraind in de gietende regen. Toch niet in de regen? Jawel in de regen!

Vroeger zou elke reden goed geweest zijn, een soort van excuus om moeilijkere situaties uit de weg te gaan. Want zoals jullie al dan niet weten zijn paarden vluchtdieren en zijn ze bij felle wind/regen meer bezig met hun omgeving. Alles beweegt plots veel meer en is voor hen veel meer een bedreiging dan anders. Dit maakt dat je als leider het paard gaat moeten overtuigen dat, desondanks de akelige situatie, er geen reden tot paniek is zolang de leider dit aangeeft.

Dit is natuurlijk de confrontatie aangaan met jezelf. Ben ik wel overtuigd dat het goed gaat komen en wil ik ook niet liever vluchten van de moeilijke situatie? Durf ik wel leiden? Ben ik wel een leider of wil ik liever volgen? Zal ik niet terug komen als het droog is en de zon schijnt? Het is toch veel fijner als alles goed gaat! Als elke reden een reden mag zijn om het niet te doen wanneer kan het dan wel?

Wij mensen houden van prestatie en zien het proces vaak niet. Het enige wat telt is het resultaat. Dit komt verder vanuit ons eigen instinct. We zijn van oorsprong uiteindelijk roofdieren.  Competitie speelt hier ook erg bij mee, steeds meer willen, de beste willen zijn, uitsluiten wat ‘anders’ is want enkel de sterkste ‘overleeft’.

Op deze manier wordt faalangst gevoed, telkens opnieuw wordt er bevestigd dat er geen ruimte is tot falen en er niet gekeken wordt of je al dan niet je best gedaan hebt.  Leren we op deze manier uit onze fouten? NEEN! Nog erger het maakt enkel de angst nog groter wat uiteindelijk ervoor kan zorgen dat je helemaal niet meer kan functioneren in gelijkaardige situaties.

Het werken met paarden is niet gericht op resultaten. Ze functioneren niet met redeneren, plannen maken,..  Wel belangrijk is dat je tijdens heel het proces een betrouwbare leider bent. Wat ga je doen als je iets niet uitgelegd krijgt aan het paard? Steek je de schuld op het dier? Makkelijk natuurlijk aangezien je geen tegenantwoord kan krijgen. Het gebruiken van verbale of non-verbale agressie zie je vaak bij onmacht, omdat je het juist als een falen ziet. Wat als je het niet ziet als een falen, maar als een gebrek aan communicatie? Bijvoorbeeld: “Ik wil dat hij meestapt, maar hij blijft staan.” Was ik hier dan duidelijk genoeg met mijn vraag? Wat kon ik tijdens het proces anders doen zodat we elkaar beter zouden begrijpen.

Het is belangrijk dat je falen ziet als iets wat bij het leven hoort en het een proces is om nadien te kunnen evolueren. Experimenteren mag, fouten maken mag, als je er maar iets uit leert. Alleen als je er iets uit leert ga je er persoonlijk op vooruit. Enkel op deze manier kan je uiteindelijk een betrouwbare leider voor je paard zijn. Je gaat verwachtingen leren loslaten om het proces te kunnen aangaan. Leer kijken naar fouten als een leermoment in plaats van een kans op een negatief oordeel van anderen.

Hoe gaat het met je?

Blog-Hoe-gaat-het-met-jeIedereen is tegenwoordig gelukkig, alvast dat zegt Facebook, Instagram, televisie,… kortom alle media. Een lach spreekt nu meer aan dan een traan, maar wat moeten we met al die tranen dan of alle emoties die niet positief zijn?

Mensen komen elkaar tegen op straat en vragen telkens uit beleefdheid “Hoe gaat het met je? “ meestal is het antwoord dan “Goed”. Zodat we weer verder kunnen met ons dagelijkse rush. Durven mensen moeilijke gesprekken niet meer aangaan omdat ze toch niet gehoord worden? Omdat ze niet durven reageren uit schrik de anderen te kwetsen? Is er geen tijd meer voor elkaar? Of is er simpelweg geen plaats voor een “Niet goed”? Wat de reden ook mag zijn het maakt dat de persoon telkens eenzamer wordt met zijn/haar probleem en het uiteindelijk opgeeft om het te proberen te zeggen met alle gevolgen van dien.

Welke druk/frustratie/verdriet,.. brengt dit met zich mee, als alles met iedereen zogezegd perfect loopt en bij jouw gaat het niet goed?

Paarden zullen niet oordelen over wat je zegt of niet zegt, ze spreken nu eenmaal niet onze taal. Dit creëert een veilige ruimte om te leren praten/omgaan met moeilijke situaties. Een paard leeft in het hier en nu dus zal ook niet denken van “Ai, dat is weer hetzelfde ‘gezaag’ als vorige keer”. Dit maakt ze vaak betere klankborden zijn dan mensen, ook al spreken ze niet onze taal. Gek zou je denken?

Mensen die het moeilijk hebben vragen niet naar oplossingen, ze willen gewoon een klankbord. Iemand die het verdriet erkent en niet groter of kleiner probeert te maken, maar het er simpel weg laat zijn. Iemand die je steunt in deze moeilijke momenten door niet weg te lopen, maar te blijven staan. De driedimensionale beweging van het paard werkt zelfs zo dat het een wiegende arm, waar je veilig bent en je troost vindt, nabootst.

Dit zijn enkele reden waarom paarden echt een meerwaarde kunnen bieden in de therapie en vaak betere klankborden zijn dan mensen. Ook leer je om in de toekomst wel te zeggen dat het niet goed gaat, zonder bang te moeten zijn van het oordeel van de anderen. Of leer je juist wel hulp in te schakelen van je naasten, wat je anders niet zou doen omdat je hen niet lastig wilt vallen. Zodat je nadien weer alleen verder kan, maar niet meer eenzaam bent.